;
تازه هاسیاسی و اقتصادی

همسر انیشتین زنی که نبوغش هرگز دیده نشد:باز هم می توانیم انیشتین را دوست بداریم؟!

کیست که این فیزیک دان مشهور آلمانی را نشناسد؟ اصلا فرمول هم ارزی جرم و انرژی با او گره خورده است! بله همان فرمول معروفی که ممکن است دیده باشید یا حتی با آن سر و کار دارید”E=mc۲”.

دستاوردهای او در نظریه نسبیت که جزو ستون های اصلی فیزیک مدرن محسوب می شود، انکار ناپذیر است. مردی با موهای پریشان و ذهنی سرشار از نبوغ و درخشش!

 

اما کم تر کسی از زندگی شخصی او اطلاع دارد. کم تر کسی می داند که همسر انیشتین چه بسا نبوغ بیش تری نسبت به او داشت. بیایید این زن فراموش شده را در این بخش از تازه ها بشناسیم. زنی که شاید اگر در جامعه امروزی زیست می کرد، چه بسا مشهورتر از آلبرت می شد!

 

این تست خیلی باحاله: آزمون شناخت پیرزن خطرناک: کدوم یکی خطرناکه؟ حالا چرا؟

عکسی از میلوا ماریچ و همسرش آلبرت انیشتین در سال 1912همسر انیشتین

در حالی که میلوا ماریچ با آلبرت انیشتین ازدواج کرده بود، بسیاری بر این باورند که همسر انیشتین سهم زیادی در اکتشافات او در حال تغییر جهان داشت – اما بعداً اعتبارش رد شد.

در سال 1896، آلبرت اینشتین جوان به مؤسسه پلی تکنیک زوریخ رفت. این دانش آموز 17 ساله در حال شروع یک برنامه چهار ساله در بخش فیزیک و ریاضی مدرسه بود. از پنج دانش پژوهی که در آن سال در بخش پذیرفته شدند، تنها یکی از آنها – میلوا ماریچ – زن بود.

به زودی، دو دانشجوی جوان فیزیک از هم جدا نشدند. میلوا ماریچ و آلبرت انیشتین با هم تحقیق کردند و مقالاتی نوشتند و خیلی زود عاشق شدند. انیشتین در نامه ای به ماریچ نوشت: «خیلی خوش شانسم که تو را پیدا کردم، موجودی که برابر من است و به اندازه من قوی و مستقل است! من با بقیه به جز تو احساس تنهایی می کنم.»

اما خانواده انیشتین هرگز میلوا ماریچ را تایید نکردند. و هنگامی که رابطه آنها تیره شد، انیشتین علیه همسرش مخالفت کرد و ممکن است اعتبار حیاتی را به خاطر کارش روی اکتشافات پیشگامانه “ش” از او گرفته باشد.

میلوا ماریچ که بود؟

میلوا ماریچ در سال 1875 در صربستان به دنیا آمد. همسر انیشتین دانش‌آموزی باهوش از سال‌های ابتدایی بود و به سرعت به کلاس خود رفت. به گزارش ساینتیفیک آمریکن ، در سال 1892، پس از درخواست پدرش از وزیر آموزش و پرورش برای معافیت، ماریچ تنها زنی بود که مجاز به شرکت در سخنرانی های فیزیک در دبیرستان خود در زاگرب بود.

به گفته همکلاسی هایش، همسر انیشتین دانش آموزی آرام اما باهوش بود. بعداً، او پنجمین زن در مؤسسه پلی تکنیک شد که در رشته فیزیک تحصیل می کند.

همسر انیشتین- میلوا ماریچ
عکسی از میلوا ماریچ از سال 1896، سالی که او در زوریخ شروع به تحصیل فیزیک کرد و با آلبرت انیشتین آشنا شد.

 

در پایان دوره تحصیلی خود در سال 1900، میلوا ماریچ نمرات بالاتری نسبت به آلبرت انیشتین گرفت. در حالی که انیشتین یک در فیزیک کاربردی دریافت کرد، ماریچ نمره پنج، بالاترین نمره ممکن را کسب کرد. اما در طول امتحانات شفاهی کوتاه آمد. در حالی که پروفسور مرد به هر یک از چهار مرد کلاس ماریچ امتیاز 11 از 12 داد، او پنج را دریافت کرد. انیشتین فارغ التحصیل شد. ماریچ این کار را نکرد.

اگرچه انیشتین مدرک گرفت، اما شغلی نداشت. این زوج تحقیقاتی را با هم انجام دادند، به این امید که منجر به دریافت مدرک برای ماریچ و شغل برای انیشتین شود. انیشتین به ماریچ نوشت: «چقدر به داشتن یک پزشک برای همسرم افتخار خواهم کرد.

با این حال اولین مقاله آنها فقط نام انیشتین را ذکر کرده است.

انیشتین به ماریچ گفت که فقط زمانی که شغلی داشته باشد می تواند با او ازدواج کند. اما خانواده او نیز به شدت با این رابطه مخالف بودند.

مادر انیشتین می‌نویسد: «تا زمانی که شما 30 ساله شوید، او از قبل تبدیل به یک سگ قدیمی خواهد شد» زیرا ماریچ تقریباً چهار سال از او بزرگ‌تر بود. انیشتین‌ها نمی‌خواستند روشنفکر صرب با لنگی به خانواده‌شان بپیوندد.

بارداری برنامه ریزی نشده میلوا ماریچ

در سال 1901، آلبرت اینشتین و میلوا ماریچ روی یک پروژه تحقیقاتی خیره کننده کار می کردند. به گزارش واشنگتن پست ، انیشتین به شریک زندگی خود نوشت: “چقدر خوشحال و مفتخر خواهم شد وقتی ما دو نفر با هم کار خود را در مورد حرکت نسبی به نتیجه ای پیروزمندانه برسانیم!”

آن کار – که به نظریه نسبیت خاص انیشتین تبدیل شد – او را به یکی از مشهورترین فیزیکدانان تاریخ تبدیل کرد.

اما یک بارداری برنامه ریزی نشده نقش ماریچ را به عنوان شریک تحقیقاتی انیشتین از مسیر خارج کرد. و انیشتین همچنان از ازدواج با او امتناع می کرد تا زمانی که شغلی پیدا کرد.

خانواده انیشتین
آلبرت انیشتین و میلوا ماریچ با اولین پسرشان، هانس آلبرت، در حدود 1904

ماریچ ناامید دوباره امتحان شفاهی خود را داد. و دوباره، یک استاد مرد او را شکست داد. او تحصیل را رها کرد و برای زایمان به صربستان بازگشت. فرزند او، لیزرل اینشتین ، از سوابق تاریخی ناپدید شد. به احتمال زیاد، لیزرل مرده یا زن و شوهر او را برای فرزندخواندگی قرار داده اند.

سرانجام، انیشتین در سال 1902 در یک اداره ثبت اختراع سوئیس کار کرد و سال بعد با ماریچ ازدواج کرد.

ماریچ بین سال‌های 1904 و 1910 دو پسر به نام‌های هانس آلبرت و ادوارد به دنیا آورد. او در کنار شوهرش در تحقیقات او کار کرد. و اینشتین پنج مقاله در سال 1905، “سال معجزه” خود منتشر کرد.

در پشت صحنه، میلوا ماریچ ارقام را محاسبه می کرد، نظریه ها را استدلال می کرد و برای همسرش سخنرانی می نوشت. زمانی که ماریچ در زوریخ شروع به تدریس کرد، یادداشت های سخنرانی خود را نوشت. وقتی فیزیکدان ماکس پلانک با سوالی به سراغ انیشتین رفت، ماریچ پاسخ داد.

وقتی شوهرش مشهورتر شد، ماریچ به یکی از دوستانش گفت: “فقط امیدوارم و آرزو می کنم که شهرت تأثیر مضری بر انسانیت او نداشته باشد.”

زندگی به عنوان همسر آلبرت انیشتین و شریک نادیده گرفته شده

در سال 1912، اینشتین از ازدواج خود منصرف شد. او با السا انیشتین لوونتال – پسر عمویش – که بعداً با او ازدواج کرد – رابطه برقرار کرد. انیشتین در نامه ای به لوونتال، میلوا ماریچ را “موجودی غیردوستانه و بی طنز” نامید. او همچنین اعتراف کرد: «من با همسرم به عنوان یک کارمند رفتار می کنم که نمی توانم او را اخراج کنم. من اتاق خواب خودم را دارم و از تنها ماندن با او اجتناب می کنم.

انیشتین و ماریچ در مورد جدایی صحبت کردند. نیویورک تایمز گزارش می دهد که با ازدواج آنها در خط، انیشتین در سال 1914 پیشنهاد سازش را داد. اگر ماریچ با شرایط خود موافقت کند، او به ازدواج ادامه می دهد.

الف. «خواهی دید (1) لباس و کتانی من مرتب باشد، (2) روزی سه وعده غذای معمولی در اتاقم از من سرو شود. ب. از تمام روابط شخصی با من صرف نظر می کنید، مگر در مواردی که برای حفظ ظاهر اجتماعی لازم باشد.»

انیشتین همچنین خواستار این شد: “توقع هیچ محبتی از من نخواهی داشت… باید بلافاصله اتاق خوابم را ترک کنی و یا درس بخوانی بدون اینکه اعتراضی از تو بخواهم.”

این زوج سرانجام در سال 1919 طلاق گرفتند. ماریچ بر روی بندی در سند طلاق اصرار داشت که در آن اگر انیشتین جایزه نوبل را دریافت کند، پول را دریافت خواهد کرد.

شش سال بعد، انیشتین سعی کرد به قول خود عمل کند. ماریچ مخالفت کرد و اشاره کرد که می تواند مشارکت خود را در تحقیقات او ثابت کند. انیشتین به همسر سابقش نوشت: «وقتی کسی کاملاً بی‌اهمیت است، چیزی جز متواضع و سکوت نمی‌توان به او گفت. این چیزی است که من به شما توصیه می کنم انجام دهید.»

مرگ میلوا ماریچ و میراث امروز او

میلوا ماریچ در دهه‌های پس از طلاقش برای تأمین مخارج زندگی خود تلاش کرد، حتی اگر انیشتین در نهایت به قول خود مبنی بر اهدای جایزه نوبل به او عمل کرد، یعنی حدود 500000 دلار به پول امروزی.

در سالهای آخر ماریچ، او خود را وقف مراقبت از پسرش ادوارد کرد که با اسکیزوفرنی دست و پنجه نرم می کرد. پس از مرگ ماریچ، انیشتین از اینکه ادوارد در یک آسایشگاه روانی تنها بود، ابراز تاسف کرد.

انیشتین نوشت: «اگر می‌دانستم، هرگز به این دنیا نمی‌آمد». وقتی ادوارد درگذشت، پدرش بیش از 30 سال بود که او را ندیده بود.

همسر انیشتین_ فرزندان انیشتین
میلوا ماریچ و دو پسرش، هانس آلبرت و ادوارد، 1914

ماریچ این امکان را برای انیشتین فراهم کرد تا حرفه خود را آغاز کند. اما برای انجام این کار، او باید از آرزوهای خود برای کار به عنوان یک دانشمند دست می کشید. و هنگامی که انیشتین از همسر اول خود خسته شد، او را کنار گذاشت.

در حالی که میلوا ماریچ در طول زندگی خود هرگز اعتباری دریافت نکرد، پس از مرگش محققان به همسر اول انیشتین به عنوان یکی از عوامل مهم میراث این دانشمند اشاره کردند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو + دو =

دکمه بازگشت به بالا