;
سرگرمی

ساختمان ینیدزه (Yenidze): ادای احترامی بی نظیر به معماری شرقی و صنعت تنباکو در درسدن آلمان.

ساختمان ینیدزه: شهر درسدن آلمان به دلیل معماری باروک خود که در کناره های رودخانه البه قرار دارد، مشهور است، اما یک استثنای قابل توجه وجود دارد که برجسته است و آن هم ساختمان نمادین ینیدزه (Yenidze)، که به عنوان “مسجد تنباکو” نیز شناخته می شود.

ینیدزه که بیش از یک قرن پیش ساخته شده، دارای عناصر معماری شرقی واضح مانند مساجد و کاخ معروف الحمرا در گرانادا است. این مسجد با ارتفاع 62 متر (203 فوت) با 600 پنجره به سبک های مختلف و گنبد شیشه ای چشمگیر یکی از بزرگترین مساجد جهان می باشد.

ساختمان ینیدزه علیرغم ظاهرش هرگز مسجد نبوده است. این کارخانه در بیشتر دوران حیات خود به عنوان یک کارخانه تنباکو فعالیت داشته است. این طرح غیرمعمول به عنوان ادای احترام به خاستگاه شرقی تنباکوی فرآوری شده در آنجا و به عنوان روشی هوشمندانه برای دور زدن قوانین محدودیت های معماری در مرکز شهر درسدن انتخاب شد.

نمای کلی ساختمان ینیدزه

در سال 1886، هوگو زیتز، کارآفرین یهودی، شرکت خود، کارخانه تنباکو و سیگار شرقی، Yenidze را تأسیس کرد. به دلیل محدودیت‌های سخت‌گیرانه معماری در مورد ساخت کارخانه‌ها در مرکز درسدن، او ساخت یک کارخانه تولیدی در این منطقه را چالش‌برانگیز یافت. پس از دو دهه تلاش ناموفق برای متقاعد کردن دولت محلی، زیتس تصمیم گرفت قوانین را تغییر دهد.

در سال 1907، زیتز به معمار 29 ساله مارتین هامیتزش دستور داد تا کارخانه ای را طراحی کند که شبیه آن نبود. این ساختمان از مقبره‌های شاهان مملوک در قبرستان قاهره الهام گرفته شده است، با بلوک‌های گرانیتی قرمز و خاکستری و نوارهای سنگ‌تراشی سیاه، موزاییک‌های رنگارنگ و الگوهای هندسی موریانه، و حتی دودکش‌هایی که شبیه مناره‌ها طراحی شده‌اند.

این طرح باعث واکنش شدید منتقدین شد، زیرا بسیاری از معماران به این کارخانه به عنوان لکه‌ای ننگین بر تاریخ معروف باروک شهر نگاه می‌کردند. مارتین هامیتز پس از ارائه پیش نویس خود از اتاق معماران کنار گذاشته شد و شورای شهر تهدید کرد که مجوز ساخت زیتس را رد خواهد کرد. با این حال، Ziets تهدید کرد که کسب و کار خود را به جای دیگری منتقل خواهد کرد و مقامات محلی از این کار عقب نشینی کردند.

نمایی زیبا از ساختمان ینیدزه

تا سال 1909، کارخانه تنباکوی ینیدزه تکمیل شد و حتی عبارت نورانی «سالم علیکم» – «سلام بر تو» به زبان عربی در کنار مسافران قطاری بود که در حال رفت و آمد بودند. به زودی، برندهای سیگار «سالم علیکم» و «سالم گلد» به یکی از محبوب‌ترین برندها در آلمان تبدیل شدند و این کارخانه به دلیل ظاهر متمایزش به «مسجد تنباکو» معروف شد.

معماری ساختمان ینیدزه (Yenidze) همیشه در درسدن بحث‌برانگیز بوده است و برخی آن را در مقایسه با بسیاری از شاهکارهای معماری باروک زیبا می‌دانند. این ساختمان امروزه بخشی جدایی ناپذیر از چشم انداز شهر در نظر گرفته می شود، زیرا به طور معجزه آسایی از بمباران وحشتناک آمریکایی ها در سال 1945 در طول جنگ جهانی دوم جان سالم به در برده است.

پانزده سال پس از افتتاح، مسجد تنباکو به گروه دخانیات Reemtsma فروخته شد، که تا سال 1953 آن را اداره می کرد. این ساختمان برای چندین دهه در انزوا بود تا اینکه در سال 1996 به طور کامل بازسازی شد. این ساختمان در حال حاضر تحت مالکیت گروه EB مستقر در برلین است، پس از خرید در سال 2014 از Adi Keitizraimanaire. این مکان به عنوان یک مرکز اداری عمل می کند و یک رستوران در گنبد بزرگش راه اندازی شده است، جایی که مشتریان می توانند از منظره 360 درجه درسدن لذت ببرند.

رستوران ساختمان ینیدزه

ساختمان ینیدزه (Yenidze) نه تنها به دلیل طراحی و تاریخ منحصر به فرد، بلکه به دلیل اهمیت فرهنگی آن قابل توجه است. نام این بنا “ینیدزه” از کلمه ترکی “ساختمان جدید” گرفته شده است. گفته می شود که زیتز نام کارخانه را به نام مسجدی در استانبول که از آن بازدید کرده بود و تحت تأثیر آن قرار گرفته بود، نامگذاری کرد.

ساختمان ینیدزه نیز نقش جالبی در تاریخ این شهر داشته است. در زمان رژیم نازی، این ساختمان برای اهداف تبلیغاتی مورد استفاده قرار می گرفت و عبارت نورانی «Salem Aleikum» حذف و با یک صلیب شکسته جایگزین شد. پس از جنگ، این ساختمان توسط ارتش شوروی به عنوان ایستگاه رادیویی مورد استفاده قرار گرفت و بعداً به عنوان یک انبار مورد استفاده قرار گرفت.

امروزه ساختمان ینیدزه (Yenidze) یک جاذبه توریستی محبوب و یک نقطه عطف فرهنگی در درسدن است. معماری منحصر به فرد آن بازدیدکنندگان را از سرتاسر جهان جذب می کند و رستورانی که در گنبد شیشه ای آن قرار دارد، منظره ای خیره کننده از شهر ارائه می دهد. از این ساختمان برای رویدادهای گاه به گاه مانند کنسرت و نمایشگاه نیز استفاده می شود.

ساختمان ینیدزه در شب

به طور کلی، ساختمان ینیدزه (Yenidze) نمونه ای از این است که چگونه معماری می تواند تأثیرات فرهنگی و تاریخی را منعکس کند و چگونه می تواند به عنوان نماد مقاومت در برابر محدودیت ها و هنجارها عمل کند. این گواهی بر خلاقیت و اراده بنیانگذار آن، هوگو زیتز، و معمار، مارتین هامیتز است که ساختمانی را خلق کردند که هم کاربردی و هم از نظر زیبایی شناسی دلپذیر بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده + سه =

دکمه بازگشت به بالا