تازه هاعلم و فناوری

روز و شب در فضا چگونه است؟

روز و شب در فضا: برای همه ساکنان زمین، چرخه روز و شب یک چرخه اجتناب ناپذیر است که هر 24 ساعت تکرار می شود. با این حال، به محض ترک زمین، تمام تعرفه های تعریف شده شروع به از هم پاشیدن می کنند! فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی را در نظر بگیرید، آیا تا به حال فکر کرده اید که روزها و شب ها برای آنها چگونه است؟ اگر به موضوعات فضا و کهکشان علاقه دارید تازه های امروز گفتنی را از دست ندهید.

چرا روز و شب متناوب است؟

همه ما می دانیم که روز و شب ناشی از چرخش زمین است. سیاره ما علاوه بر چرخش به دور خورشید در مداری بیضی شکل، حول محور خود نیز می چرخد. همانطور که می چرخد، بخشی از زمین که رو به خورشید است، از طریق “روز” می گذرد، در حالی که بخشی که از نور خورشید پنهان است، رو به “شب” است.

حتما ببینید: موش های آموزش دیده برای کمک به زلزله زدگان(موش های قهرمان)!

زمین با سرعتی حدودا 1670 کیلومتر بر ساعت در حال چرخش است. با این حال، حتی با این سرعت، سیاره ما تقریباً 24 ساعت طول می کشد تا یک چرخه را کامل کند. بنابراین، ما 24 ساعت در روز با تقریبا 12 ساعت نور خورشید و 12 ساعت تاریکی داریم.

روز و شب درفضا و ایستگاه فضایی بین المللی چگونه است؟

روز و شب در فضا: ایستگاه فضایی بین‌المللی، به عبارت ساده، یک مرکز تحقیقاتی بزرگ است که برای انجام آزمایش‌های ریزگرانشی در فضا استفاده می‌شود. این ایستگاه فضایی که با همکاری چندین آژانس فضایی بین المللی – ناسا (ایالات متحده)، روسکوسموس (روسیه)، آژانس فضایی اروپا (اروپا)، JAXA (ژاپن) و CSA (کانادا) پرتاب شد – در یک مسیر بیضی شکل در ارتفاع متوسط ​​به دور زمین می چرخد.

به طور متوسط، 5-7 فضانورد در هر زمان ایستگاه فضایی را اداره می کنند. پس آیا فضانوردان روزها و شب ها را در آنجا تجربه می کنند؟ اگر بله، آیا روز و شب در فضا شبیه به آنچه روی زمین می بینیم است؟

ایستگاه فضایی بین‌المللی با سرعت 27600 کیلومتر در ساعت به دور زمین می‌چرخد و یک دور را در حدود 90 دقیقه کامل می‌کند.

حتما بخوانید: حقایقی درباره‌ی فضا و تاثیر آن بر سلامت فضانوردان…

فضاپیما در طول مدار خود حدود نیمی از زمان را در نور خورشید و بقیه را در پشت سایه زمین می گذراند. بنابراین ایستگاه فضایی در هر چرخه حدود 45 دقیقه نور روز و 45 دقیقه تاریکی را تجربه می کند.

در 24 ساعت، ایستگاه فضایی بین المللی 16 بار به دور زمین می چرخد. بنابراین، در بازه زمانی یک روز زمین، فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی 16 طلوع و 16 غروب خورشید را تجربه می‌کنند.

آیا فضانوردان به دلیل تکرار روز و شب در فضا دچار مشکل می شوند؟

روز و شب در فضا-آیا فضانوردان به دلیل تکرار روز و شب در فضا دچار مشکل می شوند؟

روز و شب در فضا: در ابتدا، دیدن 16 غروب خورشید در روز از فضا عالی به نظر می رسد، اما در دراز مدت، می تواند یک مشکل جدی باشد.

بدن انسان 24 ساعت شبانه روز کار می کند و نور نقش اصلی را در تنظیم این چرخه ها ایفا می کند.

ریتم شبانه روزی ما به الگوهای نور روی زمین عادت کرده است. نور خورشید ما را به بیدار شدن ترغیب می کند، در حالی که تاریکی خواب و بی تحرکی را تشویق می کند. بنابراین، تغییر سریع بین نور خورشید و تاریکی می تواند بر ساعت بیولوژیکی فضانوردان تأثیر منفی بگذارد.

بنابراین لازم است محیطی طبیعی برای فضانوردان ایجاد شود تا بدن خود را در طول ماموریت های فضایی طولانی خود حفظ کنند.

ایستگاه فضایی بین‌المللی محیط طبیعی روز و شب را در فضا به

روش‌های مختلفی شبیه‌سازی کرده است:

روز و شب در فضا: ایستگاه فضایی بین‌المللی روی زمان هماهنگ جهانی (UTC) تنظیم شده است، استاندارد جهانی برای زمان، که با استفاده از دو عامل تعیین می‌شود:

زمان بین المللی اتمی: با استفاده از ساعت های اتمی با دقت بالا محاسبه می شود
زمان جهانی: بر اساس چرخش زمین محاسبه می شود
تمام مناطق زمانی در جهان بر اساس استاندارد UTC هماهنگ شده اند. از آن جایی که ایستگاه فضایی بین المللی یک پروژه چند ملیتی است، انتخاب UTC راه حلی عالی برای تسهیل همکاری بین همه آژانس های شرکت کننده است.

کنترل روشنایی روی برد

روز و شب در فضا: در سال‌های اولیه مأموریت، مشخص شد که علیرغم اختصاص 8.5 ساعت زمان به خواب، فضانوردان قادر به خواب سالم نبودند. از این رو، دانشمندان تصمیم گرفتند چراغ‌های ایستگاه فضایی را تغییر دهند.

در واقع، «اثر نور بر بدن انسان» یکی از آزمایش‌هایی بود که ناسا در ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام داد.

ایستگاه فضایی بین المللی در ابتدا از «لوازم روشنایی عمومی» با چراغ های فلورسنت برای روشنایی ایستگاه فضایی استفاده کرد.

در سال 2016، این واحدها با “واحدهای ال ای دی حالت جامد” جایگزین شدند که عمر طولانی، ارزان تر و سبک تر از همتایان قبلی خود دارند. توانایی این چراغ های ال ای دی در ساطع طول موج های مختلف با شدت های متفاوت، آنها را به بهترین جایگزین برای شبیه سازی محیط شبانه روزی ایستگاه تبدیل می کند.

فضای بیرونی

روز و شب در فضا: روز کاری یک فضانورد معمولی از ساعت 6 صبح UTC شروع می شود و در ساعت 9:30 بعد از ظهر UTC به پایان می رسد.

در ساعات اولیه، نورها برای شبیه سازی نور روز روی روشنایی بالا تنظیم می شوند. هنگامی که فضانوردان در ماموریت های چالش برانگیزتر شرکت می کنند، نورها برای بهبود هوشیاری، طول موج های آبی تری ساطع می کنند.

در اواخر روز، نور به رنگ‌های گرم‌تر تغییر می‌کند تا خواب و استراحت را بهبود بخشد.

از ساعت 9:30 شب تا 6 صبح، نورها کم می شوند و برای شبیه سازی شب روی روشنایی بسیار کم تنظیم می شوند. بنابراین، هنگامی که فضانوردان روز را به پایان رساندند، اعضای خدمه می توانند برای استراحت شبانه خود را در کیسه خواب خود فرو کنند.

مطالعات بعدی نشان داد که نور به بهبود کارایی فضانوردان کمک می کند و این مطالعات بیشتر به بازاریابی محصولات LED مانند “چراغ های خلق و خو” که امروزه بسیار گسترده هستند کمک کرد.

همچنین بخوانید:

شخصی سازی استوری+کلوز فرند اینستاگرام چیست و چگونه آن را فعال کنیم؟

انتقال عکس از دوربین به لپ تاپ: چجوری تو سه سوت عکسا رو انتقال بدیم؟

چگونه گوشی اندرویدی دزدیده شده را غیرفعال کنیم؟

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

15 − چهارده =

دکمه بازگشت به بالا